Zacznij od dwóch bezpiecznych przestrzeni
Gdy nowy kot trafia do domu, nie stawiaj transportera na środku pokoju zajmowanego przez rezydenta. Przygotuj przybyszowi osobne, zamykane pomieszczenie z kuwetą, wodą, jedzeniem, miejscem do spania, kryjówką i możliwością drapania. Dzięki temu oba koty mogą poznawać zmianę bez przymusu bezpośredniego kontaktu. Rezydent powinien nadal mieć dostęp do swoich zwykłych miejsc odpoczynku i codziennych rytuałów.
Przed rozpoczęciem zapoznawania upewnij się, że okna i drzwi są zabezpieczone, a koty nie mogą przypadkiem minąć się w wąskim przejściu. W domu warto rozmieścić zasoby w więcej niż jednym miejscu: miski, kuwety, drapaki i legowiska nie powinny tworzyć punktów, których jeden kot może pilnować. Każdy powinien mieć też drogę odejścia i miejsce, w którym może się schować. To przygotowanie przyda się również wtedy, gdy koty zaczną korzystać ze wspólnej przestrzeni.
Najpierw znajome zapachy, potem widok
Pierwszy etap znajomości może odbywać się bez patrzenia na siebie. Pozwól kotom spokojnie wąchać okolice zamkniętych drzwi. Możesz zamienić między pokojami używane przez nie posłania lub miękkie przedmioty, o ile żaden z kotów nie reaguje na to wyraźnym napięciem. Inną możliwością jest wpuszczenie każdego kota, osobno, do przestrzeni, w której wcześniej przebywał drugi. Rób to tak, by nie doszło do przypadkowego spotkania.
Przyjemne czynności, takie jak posiłek lub zabawa, mogą odbywać się po przeciwnych stronach drzwi. Zacznij w takiej odległości, w której oba koty potrafią jeść lub bawić się swobodnie; nie przesuwaj misek bliżej tylko dlatego, że plan zakłada kolejny krok. Jeśli kot przestaje jeść, uporczywie czatuje pod drzwiami albo unika tej części domu, zwiększ dystans i daj mu więcej czasu. Tempo wyznacza zachowanie zwierząt, nie kalendarz.
Zorganizuj krótki kontakt przez barierę
Kiedy zapach drugiego kota przestaje wywoływać silne pobudzenie, umożliw im zobaczenie się przez stabilną barierę, na przykład bezpiecznie zamocowaną bramkę lub uchylone drzwi zabezpieczone przed otwarciem. Sprawdź wcześniej, czy żaden kot nie zdoła przecisnąć się przez szczelinę ani przeskoczyć przeszkody. Spotkanie powinno być krótkie, a opiekun powinien móc spokojnie je zakończyć. Nie przytrzymuj kotów na rękach i nie zmuszaj ich do podchodzenia bliżej.
Obserwuj całe zachowanie, a nie pojedynczy sygnał. Krótkie spojrzenie i odejście mogą oznaczać, że kot potrzebuje przerwy. Zastygnięcie, uporczywe wpatrywanie się, blokowanie przejścia, warczenie lub próby ataku na barierę wskazują, że warto wrócić do większego dystansu. Spokojne zainteresowanie można wspierać zabawą po obu stronach przeszkody, pod warunkiem że koty rzeczywiście chcą w niej uczestniczyć.
Przejdź do spotkań w jednym pokoju
Bezpośrednie spotkania zacznij dopiero wtedy, gdy oba koty potrafią przebywać blisko bariery bez wyraźnego napięcia. Wybierz pomieszczenie z kilkoma drogami odejścia oraz miejscami położonymi na różnych wysokościach. Otwórz przejście i pozwól zwierzętom samodzielnie zdecydować, czy chcą podejść, obserwować się z daleka czy odejść. Na początku zostań przy nich i zakończ spotkanie, zanim zmęczenie lub pobudzenie utrudni spokojne rozstanie.
Nie oczekuj od razu wspólnego spania ani zabawy. Dobrą oznaką może być również to, że koty mijają się bez pościgu i zajmują własnymi sprawami. Jeśli dochodzi do gonitwy, osaczania lub bójki, nie rozdzielaj zwierząt gołymi rękami. Przerwij kontakt w bezpieczny sposób, odseparuj koty i wróć do wcześniejszego etapu. Po udanych spotkaniach stopniowo wydłużaj czas razem, nadal zapewniając każdemu możliwość odpoczynku osobno.
Utrwal spokój we wspólnej przestrzeni
Nawet gdy koty mogą już przebywać w tych samych pokojach, zostaw kilka oddalonych od siebie miejsc z wodą, jedzeniem, kuwetami i drapakami. Zwracaj uwagę, czy jeden kot nie odcina drugiemu dostępu do zasobów albo ulubionej kryjówki. Dopóki nie masz pewności, że wspólne przebywanie jest dla obu bezpieczne, rozdzielaj je na czas swojej nieobecności. Celem nie musi być bliska przyjaźń: spokojne współistnienie z możliwością wyboru dystansu także jest dobrym rezultatem.
Jeśli któryś kot zostanie zraniony, przestaje jeść, ma trudności z korzystaniem z kuwety lub nagle wyraźnie zmienia zachowanie, skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Gdy mimo ostrożnego cofnięcia etapów napięcie utrzymuje się lub narasta, pomocna może być konsultacja ze specjalistą od zachowania kotów. Zapoznawanie nie jest testem do zaliczenia w określonym czasie: bezpieczniej zrobić przerwę i dostosować plan niż przyspieszać spotkania kosztem poczucia bezpieczeństwa zwierząt.
