Samodzielna zabawa nie oznacza pozostawienia dowolnej zabawki
Kot może zajmować się sobą, gdy opiekun pracuje lub jest poza domem. Warto jednak odróżnić zabawkę, którą kot może swobodnie badać, od tej przeznaczonej wyłącznie do wspólnej zabawy. Wędka jest świetnym narzędziem do naśladowania polowania, ale pozostawiona bez nadzoru może stać się źródłem ryzyka: kot może zaplątać się w sznurek, odgryźć piórko albo połknąć drobny element.
Nie ma przedmiotu bezpiecznego dla każdego kota w każdej sytuacji. Jeden zwierzak spokojnie turla piłkę, inny próbuje ją rozgryźć. Dlatego pierwsze zabawy nowym przedmiotem powinny odbywać się w obecności opiekuna. Obserwacja pokaże, czy kot głównie popycha zabawkę i ją nosi, czy raczej intensywnie ją gryzie, rozrywa lub próbuje zjadać jej fragmenty. Od tego zależy, co można zostawić mu później.
Co zwykle nadaje się do zostawienia kotu?
Dobrym punktem wyjścia są proste, solidne przedmioty bez luźnych części: większa piłka, której kot nie weźmie w całości do pyska, wytrzymała zabawka do turlania czy stabilny tunel z materiału. Rozmiar i konstrukcję trzeba dopasować do konkretnego zwierzęcia. Jeśli szew się rozchodzi, wypełnienie wychodzi na zewnątrz albo element da się łatwo oderwać, zabawka nie powinna leżeć dostępna pod nieobecność opiekuna.
Niektóre koty chętnie korzystają też z kartonów z szerokimi otworami, drapaków oraz półek przeznaczonych dla zwierząt. Są to raczej możliwości eksploracji niż zabawki w ścisłym znaczeniu. Karton powinien być stabilny, bez zszywek, uchwytów ze sznurka i przyklejonych ozdób, które kot mógłby odgryźć. Przy półkach i drapakach znaczenie ma pewny montaż oraz droga wejścia i zejścia.
Zabawka na przysmaki może urozmaicić poszukiwanie jedzenia, jeśli jest trwała, łatwa do umycia i sprawdzona podczas zabawy pod nadzorem. Jedzenie w niej umieszczone należy uwzględnić w codziennej porcji kota. Nie warto zostawiać takiej zabawki z łatwo psującą się karmą na długi czas ani używać jej, jeśli kot rozgryza obudowę.
Co schować po zakończeniu wspólnej zabawy?
Wędki, sznurki, tasiemki, włóczka, gumki do włosów i zabawki z długimi frędzlami wymagają nadzoru. Podobnie jest z przedmiotami, z których mogą odpaść pióra, oczka lub inne małe ozdoby. Po sesji zabawy najlepiej odłożyć je do zamkniętej szafki, a nie tylko na wysoką półkę: wiele kotów potrafi dostać się do miejsc, które wydają się poza ich zasięgiem.
Ostrożności wymagają również zabawki elektroniczne. Przed użyciem trzeba sprawdzić, czy komora baterii jest dobrze zabezpieczona i czy kot nie ma dostępu do przewodów. Urządzenia, które się poruszają lub uruchamiają automatycznie, warto najpierw obserwować w działaniu. Jeśli zabawka budzi u kota silny niepokój, uderza w przeszkody albo ma części podatne na uszkodzenie, nie zostawiaj jej włączonej bez nadzoru.
Przygotuj miejsce, nie tylko zestaw zabawek
Przed wyjściem rozejrzyj się po przestrzeni, w której kot będzie się bawił. Usuń drobne przedmioty możliwe do połknięcia, zabezpiecz przewody i sprawdź, czy zabawka nie może wtoczyć się za ciężki mebel, pod którym kot utknie, próbując ją odzyskać. Uchylone okno nie jest bezpiecznym sposobem na zapewnienie kotu rozrywki. Dostęp do okien i balkonu wymaga odpowiednich zabezpieczeń.
Nie trzeba wykładać wszystkich zabawek naraz. Kilka sprawdzonych przedmiotów w różnych miejscach może zachęcić kota do ruchu i odkrywania otoczenia. Co jakiś czas można je zamieniać, a przy okazji kontrolować ich stan: pęknięcia, strzępiące się brzegi i poluzowane części są sygnałem, by przedmiot naprawić, jeśli to możliwe, lub wyrzucić.
Samodzielna aktywność uzupełnia kontakt z opiekunem
Zabawki dostępne przez cały dzień nie zastąpią wspólnej zabawy. Dla wielu kotów najbardziej angażująca jest krótka sesja, w której „zdobycz” porusza się, chowa i daje się w końcu złapać. Po takiej sesji wędkę należy schować. Kot może natomiast wrócić do bezpiecznych przedmiotów pozostawionych w mieszkaniu, kiedy sam będzie miał ochotę.
Jeśli kot nagle przestaje się bawić, wyraźnie zmienia zachowanie albo podejrzewasz, że połknął fragment zabawki, nie traktuj tego wyłącznie jako kwestii doboru akcesoriów. W razie podejrzenia połknięcia przedmiotu lub objawów takich jak wymioty czy osowiałość skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Na co dzień najlepszym przewodnikiem przy wyborze zabawek pozostaje uważna obserwacja własnego kota.
