Zacznij od spokojnej, przewidywalnej przestrzeni
Przed przyjazdem kota przygotuj jeden cichy pokój lub wydzieloną część mieszkania. Ustaw tam kuwetę, wodę, jedzenie, drapak oraz kilka miejsc do odpoczynku i ukrycia się. Kuweta nie powinna stać tuż przy miskach. Sprawdź też, czy okna i balkon są odpowiednio zabezpieczone, a kot nie ma dostępu do miejsc, w których mógłby utknąć. Niewielka przestrzeń na początek pomaga mu poznawać nowe otoczenie bez nadmiaru bodźców.
Postaw transporter w przygotowanym pokoju i otwórz go, zamiast wyciągać kota na siłę. Może wyjść od razu, ale może też długo obserwować otoczenie ze środka. W obu przypadkach daj mu wybór. Jeśli masz przedmiot pachnący jego poprzednim miejscem pobytu, możesz położyć go w pobliżu legowiska. Przez pierwsze dni staraj się utrzymać podobne pory karmienia i spokojny rytm domowych czynności.
Pozwól kotu zdecydować o kontakcie
Chowanie się po przeprowadzce nie oznacza, że adopcja się nie udała. Dla kota to sposób na poradzenie sobie z nieznaną sytuacją. Usiądź niedaleko, mów łagodnie i zajmij się czymś spokojnym. Możesz położyć smakołyk w pewnej odległości, ale nie używaj jedzenia, by zwabić kota do dotyku, na który nie jest gotowy. Unikaj zaglądania do kryjówki co kilka minut, podnoszenia go i przekazywania z rąk do rąk.
Obserwuj, co kot sam proponuje. Podejście, obwąchiwanie dłoni czy ocieranie się mogą być zaproszeniem do krótkiego kontaktu. Jeśli odsuwa się, nieruchomieje, kuli ciało albo próbuje odejść, przerwij i zostaw mu przestrzeń. Nie każdy kot lubi głaskanie w tym samym miejscu i czasie. Zaufanie łatwiej budować wtedy, gdy zwierzę może zakończyć spotkanie bez przeszkód.
Rozszerzaj dostęp do domu małymi krokami
Nie ma jednego terminu, po którym każdy kot powinien swobodnie chodzić po całym mieszkaniu. Zwróć uwagę, czy regularnie korzysta z kuwety, je, odpoczywa i zaczyna z ciekawością badać swój pokój. Gdy wygląda na pewniejszego, otwórz mu dostęp do kolejnej spokojnej przestrzeni. Pozostaw możliwość powrotu do znanej kryjówki i nie przenoś od razu jego podstawowych zasobów.
Na początku ogranicz głośne wizyty, remontowe hałasy i inne duże zmiany, jeśli możesz je odłożyć. Domowników poproś o te same proste zasady: nie wyciągamy kota z kryjówki, nie gonimy go i pozwalamy mu odejść. Dzieciom pokaż, jak obserwować zwierzę z dystansu. Krótkie sesje zabawy wędką mogą pomóc kotu poczuć się swobodniej, lecz zaproponuj je dopiero wtedy, gdy wykazuje zainteresowanie. Nie kieruj zabawki w jego stronę, jeśli reaguje lękiem.
Jeśli w domu mieszka już inne zwierzę, nie przyspieszaj spotkania
Nowy kot powinien mieć na początku własną przestrzeń, niedostępną dla kota rezydenta. Zanim dojdzie do spotkania, zwierzęta mogą poznawać swoje zapachy na kocach lub innych używanych przedmiotach. Później można pozwolić im obserwować się przez bezpieczną barierę. Dopiero gdy oba zachowują względny spokój, warto planować krótkie spotkania pod nadzorem, z możliwością wycofania się.
Syczenie lub unikanie się jest sygnałem, by zwolnić, a nie powodem do karcenia. Zapewnij kotom oddzielne miejsca jedzenia, odpoczynku i korzystania z kuwety oraz kilka dróg przejścia, by nie musiały się mijać w ciasnym punkcie. Nie zostawiaj ich samych razem, dopóki nie masz pewności, że potrafią spokojnie przebywać we wspólnej przestrzeni. Przy trudnym wprowadzeniu pomocna może być konsultacja ze specjalistą od zachowania kotów.
Obserwuj potrzeby kota, nie tylko postępy w oswajaniu
Nie oceniaj adaptacji wyłącznie po tym, czy kot wychodzi do ludzi. Zwracaj uwagę na apetyt, picie, korzystanie z kuwety oraz zmiany w zachowaniu. Niektóre koty zaczynają zwiedzać po krótkim czasie, inne potrzebują znacznie więcej spokoju. Cofnięcie się o krok po nowym hałasie lub spotkaniu nie musi oznaczać utraty całego zaufania. Wróć wtedy do przewidywalnej rutyny i łatwiejszego dla kota etapu.
Ustal, jakie informacje o dotychczasowym żywieniu, zdrowiu i opiece otrzymujesz przy adopcji, i zaplanuj dalszą opiekę weterynaryjną. Jeśli kot nie je, nie oddaje moczu, wydaje się wyraźnie osłabiony albo pojawiają się inne niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem weterynarii zamiast uznawać je za zwykły stres. Twoim zadaniem w pierwszych dniach nie jest przyspieszenie oswajania, lecz zapewnienie kotu bezpieczeństwa, wyboru i uważnej opieki.
